X
تبلیغات
رایتل

آموزش رمان نویسی | خانه رمان

مقالات, اخبار و آموزش رمان نویسی

خانه رمان

بخش پرسش و پاسخ

پرسش و پاسخ: مشاوره درباره یک رمان

☼ سوال پیمان:
با سلام و عرض ادب.من یه جوون 20 ساله هستم که برای اولین بار دست به قلم بردم.یک سال و نیم پیش یه روز بعد از ظهر یه فکری به سرم زد و یه کاغذ و خودکار برداشتم و چند صفحه متن بدون وقفه نوشتم.رویای نوشتن یه رمان تو ذهنم بود اما دیگه اونو ادامه ندادم تا سه ماه پیش،به اصرار نامزدم دوباره رفتم سراغش و مشغول نوشتنش شدم و این بار شکر خدا دیگه واقعا ادامه دادمش.الان که اینجام حدود 20% از داستانم رو نوشتم و حین جستجوی راهکار های مختلف از اساتید،راهم به اینجا کشید.میخواستم اگه براتون مقدوره منو راهنمایی کنید.  راستش سوال خاصی هم ندارم فقط مطمئنم افرادی مثل شما هر چیزی که بگن قطعا به دردم میخوره. (در ادامه توضیحاتی درباره طرح رمان آورده شده است) دوس دارم بیشتر از داستان براتون بگم اما میدونم ممکنه وقت خوندنش رو نداشته باشین.خلاصه کنم که ژانر داستان ترسناکه و به شدت رازآلود و معمایی.همه جور سکانسی هم توش هست از شوخی و خنده بگیر تا تعقیب و گریز و صحنه های ترسناک و لو رفتن هایی که باعث غافلگیری مخاطب میشه.به نظر خودم هم خیلی طولانی خواهد بود چون با اینکه کل داستان در طی 6-7 روز اتفاق میفته،اما الان که به یک چهارمش رسیدم تقریبا 45 هزار کلمه یا بهتره بگم بالای 100 صفحه نوشتم.واقعا عذر میخوام که اینقدر طولانی شد امیدوارم این پیامم خونده بشه و پاسخی هرچند کوتاه و مختصر،هر راهنمایی که ممکنه نیازمندش باشم دریافت کنم.بازم ممنون و خدا خیرتون بده :) 

◄ پاسخ من: سلامرمانت ایده جذابی دارد. البته من برای خلاصه شدن نوشته در بالا نیاوردم.
به نظر می‌رسد سوال اصلی شما درباره‌ی حجم رمان می‌باشد. با این تفاصیلی که شما آوردید شاید کل حجم رمان شما در نهایت به چهارصد صفحه برسد که برای یک رمان با آنهمه شخصیت و طرح گسترده مسئله‌ی نامعقولی نیست. اما اگر دغدغه‌ی طولانی شدن و کسل کننده بودن کار را دارید چند نکته به نظرم می‌رسد که می تواند برای شما راه‌گشا باشد.
برای کوتاه‌تر کردن رمان و فشرده تر کردن این طرح چند راه پیش روی شماست.
اولین راه کم کردن از تعداد شخصیت‌های اصلی رمان هست. طبعا هر کدام از این شخصیت‌ها گذشته‌ای دارند و هر کدام دلمشغولی و دغدغه‌ی خاص خودشان را دارند و در طول رمان هم هر یک درگیر یک خط طرح می‌شود. اگر شما بخواهید به تک تک آنها بپردازید و آنها را در طول رمان بپرورانید به حجم رمان شما افزوده خواهد شد. بنابراین باید شخصیت‌های رمان را به دو بخش اصلی و فرعی تقسیم بکنید و بار اصلی رمان را روی دوش دو-سه شخصیت اصلی بگذارید و به دیگر شخصیت‌ها در حد شخصیت‌های فرعی بپردازید.
دومین راه که بی ارتباط با راه اول نیست مختصر کردن طرح و ساختار رمان هست. یعنی مجموع اتفاقات و حوادثی که قرار است شخصیت‌های‌تان با آنها درگیر شوند کمتر از اینی باشد که تا الان پیش بینی کرده‌اید. علاوه بر کاستن از اتفاقات باید نسبت به خط طرح‌های اصلی و خرده داستان‌ها هم توجه بکنید. یعنی رمان می‌تواند یک خط داستانی را به عنوان مسئله‌ی اصلی پیگیری نماید و در کل به چند خرده داستان بپردازد. برای این کار شما مجبور هستید که نوع رمان‌تان را به دقت مشخص کنید. این رمان معمایی و پلیسی هست؟ یا ترسناک؟ یا عاشقانه؟ یا تاریخی؟ یا کمدی؟ وقتی نوع رمان‌تان را مشخص کردید می‌توانید خط طرح اصلی را هم بر اساس نوع رمان بچینید و از پرداختن به خط های داستانی حاشیه ای بگذرید و یا حداقل آن را پررنگ نکنید تا مجبور نباشید صفحات زیادی را به بسط دادن و پرداختن آنها اختصاص بدهید.
و نکته‌ی سوم هم اینکه باید متوجه این مسئله باشید که در حال نوشتن رمان هستید و نه فیلم‌نامه. یعنی به رمان به شکل یک فیلم نگاه نکنید. چون فیلم به خوبی از پس روایت صحنه‌های اکشن و حادثه‌ای بر می آید و آنچیزی را که رمان نویس مجبور است در چند پاراگراف به تصویر بکشد در یک فیلم در یک نمای چند ثانیه‌ای همه‌ی آنها به تصویر در می‌آید. بنابراین در نوشتن رمان باید کاری را انجام دهید که رمان به خوبی و حتی بهتر از یک فیلم سینمایی می تواند از عهده‌ی انجام ان بر بیاید.
و اما نکته‌ی پایانی درباره‌ی فضای رمان هست که خارجی انتخاب کرده‌اید. به نظرم یک نویسنده جوان در آغاز راه بهتر است از تجربیاتی بنویسد که خود با انها آشنایی دارد. چون در این صورت به مواد خام رمانش احاطه و آگاهی دارد و از چیزهایی می نویسد که در زندگی شخصی اش دیده و لمس کرده. البته من بحث تخیل را هم قبول دارم اما به شرط این که اطلاعات کافی از یک جغرافیا مثلا مکزیک و از یک فرهنگ و یک سازمان نظامی داشته باشید تا مبنای تخیلتان بر اساس واقعیات دقیق باشد تا در دادن اطلاعات به خواننده دچار اشتباه نشوید.
برای‌تان آرزوی موفقیت دارم و خوشحال خواهم شد روزی رمان‌تان را بعد از تمام شدن بخوانم.
بخش پرسش و پاسخ
نظرات (5)
1394/11/28 ساعت 06:34 ب.ظ
با عرض سلام و خسته نباشید
من مدتیه که دارم رمان عاشقانه مینویسم ... و این اولین رمان من هست ... یه سوال اینکه حداقل و حداکثر تعداد صفحات رمان چقدر باید باشه دومین سوال اینکه نوشتن رمان نیاز به کلاس داره یا میشه همینجور نوشت البته با رعایت نکات نوشتاری و ...
ممنون میشم راهنمایی کنید
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
برای تعداد صفحات رمان نمی توان حداقل و حداکثری تعیین کرد. به جای آن می توان به معیارهای دیگری تکیه کرد. مثلا حداکثر صفحات رمان نباید در حدی باشد که بیش از جذابیت رمان پیش برود. تا آنجایی که رمان بتواند مخاطب را مجذوب خود نگه دارد و به دنبال خود بکشد می تواند ادامه داشته باشد. از طرف دیگر اینکه علاوه بر جذابیت باید با معنا و هدفمند باشد. یعنی رمان درپی بررسی موضوع خود باشد و اتفاقاتی که از پی هم می آید مرتبط با هسته مرکزی رمان و در خدمت آن باشد ...
بنابراین باید معیارها را کیفی تعیین بکنیم و نه کمی!
برای یادگرفتن رمان نویسی نیاز صددرصد به کلاس آموزشی نیست. با مطالعه ی رمان های جدی و خوب می توان با رمان نویسی آشنا شد و فنون آن را یاد گرفت.
1395/08/30 ساعت 12:29 ب.ظ
سلام من13 سالمه تقریبا یک ماه که شروع به نوشتن رمان کردم ولی نمیدونم اگه بخوام رمانم رو چاپ کنم باید متن رمانم رو عوض کنم متن رمانم کلامی هستش باید عوض بشه یانه اخه تا الان همه ی رمان هایی که خوندم داخل موبایل بوده وتا الان رمان چاپ شده نخوندم میشه راهنمایی کنید
فقط زود میتونید داخل وبم جواب سوالم را بدید
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام.
حتما حتما حتما اول 100 تا رمان جدی چاپی از نویسندگان حرفه ای کلاسیک بخونید و بعد درباره نویسندگی و چاپ کتاب و ... تصمیم بگیرید. رمان های موبایلی رو عموما نویسندگان نوقلمی مثل شما نوشته اند و شما نمی تونید از اونها چیز زیادی یاد بگیرید.
حتما کتاب های چاپی حرفه ای بخونید. اگه فایل پی دی اف کتاب های جدی رو پیدا کردید هم بخونید. از نویسندگان بزرگ مثل:
داستایوسکی / تولستوی/گوگول/ چخوف/گورکی/بالزاک/دیکنز/جرج ارول/دانیل دفو/ویکتورهوگو /.... بعد نویسندگان مدرن رو بخونید فالکنر/ همینگوی/هاثورن/پروست/جویس/ و ....
1395/12/13 ساعت 10:45 ب.ظ
سلام،ایا میشه در حالی که قسمت هایی از رمان نوشته ای ادبی گونه و مملو از توصیفات ادبی هست ،در فضا هایی واقعیت محور شوم به شخصیت ها روح رئالیسم بدهم؟
و شخص سوم را تبدیل به اول شخص کنم،و دیالوگ سازی کنم؟و این که به نظرتون هر فصل چند صفحه باشه بهتره؟ایا میتوان در عین ادبی بودن قسمت هایی دیالوگ سازی نزدیک به زندگی عادی کنم.تا روال پیشرفت رو به جلو رو نشون بدم؟
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
اگر کارهایی که می گید در نهایت یک دست باشه و تاثیرگذار و خواننده خوشش بیاد, بله می تونید.
هر فصل هم بستگی به موضوع اون فصل داره.
1396/05/21 ساعت 10:35 ب.ظ
سلام من 14 سالمه و میخوام یه رمان پلیسی بنویسم ولی نمیدونم چه جوری باید بنویسم اگه کمکم کنید ممنون میشم
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
پیشنهاد می کنم توی این ژانر زیاد مطالعه بکنید تا مسلط بشید. از نویسندگان کلاسیک مثل آرتور کانن دایل (نویسنده داستان های شرلوک هلمز) آگاتا کریستی (نویسنده داستان های هرکول پووآرو و خانم مارپل ) و نویسندگان دیگر مثل ریموند چندلر, ژرژ سیمنون و ...
بعد از مطالعه اینها می توانید از کارهای معاصرتر هم بخوانید
اینطوری با ژانرهای جنایی پلیسی و معمایی آشنایی پیدا می کنید
1396/06/02 ساعت 06:14 ق.ظ
سلام من یک سئوال از شما دارم من داستانهایی را به سبک قدیم مینویسم مثلاً در شهری حاکمی قصد داشت به حمام برود وعمال او کور باش ودور باش میگفتندیک پیر مرد به این فرمان اعتراض کرد وعمال حاکم اورا گرفتندیک جوان نیرومند به عنوان اعتراض با مامورین در گیر شد وفرار کرد وعمال حاکم برای دستگیری او رفتند وماجرا از اینجا شروع میشودومفصل است سئوال من این ست اصولا نوشتن این گونه داستان فایده ای دارد یانه هر چه داستان دارم بر این سبک است وبعضی از آنها را نوشته ام یعنی روایت تاریخ بشکل افسانه شما کارشناس محترم پاسخ مرا بدهید که این کار ها را ادامه بدهم یا نه ؟من اصلاً نمیتوانم رمان بشکل امروزی بنویسم فقط تاریخی وقدیمی اگر میتوانید خودتان راهنمایی کنید یا یک جایی را معرفی کنید ......متشکرم
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
آقای کارگر گرامی


تلاش تان حتما ارزشمند هست.
1. اگر منظورتان از «جور کردن داستان» نوشتن داستان تخیلی است، یعنی همه چیز پرداخته ی ذهن شما باشد و ریشه ای در واقعیت دنیای بیرون نداشته باشد، باید عرض کنم: داستان نوشتن چیزی جز این نیست. داستان یعنی همین تخیل کردن یکسری شخصیت و حادثه و بعد روایت کردن آن. فایده ی این کار می تواند این باشد که شما داستان تان را به شکل جذابی روایت بکنید و خواننده هم از خواندن داستان شما لذت ببرد. کار داستان نویس همین است. از تخیل اش برای نوشتن روایتی جذاب و تاثیرگذار استفاده کنید. زیاد بحث فایده نیست. بحث لذت و فهمی تازه و عمیق از زندگی هست.
اگر مسئله ی تان انتشار نوشته های تان هست می توانید آن ها را به ناشرین نشان بدهید تا در صورتی که کیفیت خوبی داشته باشند ناشرین برای چاپ آن سرمایه گذاری کنند.
اگر هم کسی نخواست برای چاپ کاغذی آن سرمایه گذاری گند خودتان می توانید آن را در اینترنت به صورت یک کتاب الکترونیکی منتشر بکنید.

2. برای نوشتن رمان تاریخی نویسندگان معمولا حوادثی از یک دوره ی تاریخی در گذشته ی دور (مثلا جنگ های دوره ی صفویه) یا گذشته ی نزدیک (مثلا دوره ی ملی شدن صنعت نفت) را انتخاب می کنند و بعد داستانشان را در بطن این حادثه ی اصلی پیش می برند. شخصیت های شان می تواند مجموعی از شخصیت های واقعی و ساختگی باشد. من پیشنهاد می کنم کتاب های استاد میرصادقی را که در زمینه ی آموزش رمان نویسی هست مطالعه نمایید.

موفق باشید
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
تمامی حقوق مطالب سایت متعلق به گردانندگان آن هست
طراحی و اجرا: سایت ستاپ