X
تبلیغات
رایتل

آموزش رمان نویسی | خانه رمان

مقالات, اخبار و آموزش رمان نویسی

خانه رمان

بخش پرسش و پاسخ

عوارض رمان نویسی آنلاین / بررسی یک رمان اینستاگرامی

شاید بهتر بود به جای عنوان "عوارض رمان نویسی آنلاین" می نوشتم "عوارض تایپ آنلاین" چون فی الواقع موضوعی که می خواهم درباره آن بنویسم صرفا "تایپ آنلاین" هست تا نوشتن "رمان آنلاین".
صفحه ی یکی از "رمان های اینستاگرامی" را باز می کنم. نویسنده ی عزیز تا به اینجا 81 پارت از رمانش را در قالب هشتاد تصویر در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده. آنطور که در بیوگرافی اش نوشته تا قبل از این یک رمان را به پایان رسانده و این کار دوم و "در دست تایپ" هست. 10 پارت اول از رمان تازه را می خوانم. شخصیت اصلی رمان در بین اتاق خواب, حمام, شرکت و بوتیک در حال رفت و آمد هست. کارش کشیدن نقشه ی ساختمان در شرکت باباجان و مالیدن رژ کالباسی به لب و ... هست. اسمی از رمان و نویسنده ی آن نمی برم تا سوء تفاهمی پیش نیاید. 
متن کامل در ادامه مطلب  

10 پارت اول رمان چند نکته را برای من معلوم می کند:
1. بیشتر حجم نوشته تا به اینجا توضیحات تکراری از روزمرگی های یک دختر جوان هست.  رفتن و آمدن های پیاپی به خانه و بیرون از خانه. بدون اینکه اتفاق خاصی بیافتد. چیزی که ما را ترغیب به خواندن رمان کند وجود ندارد. انگار که صفحه ای از دفتر یادداشت های روزانه ی یک دختر جوان را باز کرده ایم و در حالی که خمیازه می کشیم آن را ورق می زنیم تا اینکه بفهمیم قرار است دنبال چه چیزی توی این دفتر باشیم؟ بالاخره قرار است چه اتفاقی بیافتد تا این زندگی تکراری تکانی بخورد و از خط صاف و یکنواختش خارج شود؟ نهایت سرنخی که لابه لای این خاطره گویی ها با آن مواجه می شویم رابطه ی نه چندان خوب این دختر جوان با یک همکار مرد هست. همکار مرد برای روز تولد او دسته گلی می فرستد و دختر جوان که گویا علاقه ای به پسر ندارد و از این کارش خوشش نیامده با گوش و کنایه دسته گل را پس می فرستد. همین. بعد از این اتفاق کوچک باز رمان به حالت قبل بر می گردد. فقط حرف از خوابیدن و بیدار شدن و حمام رفتن و رژ کالباسی به لب مالیدن هست.
بنابراین نکته ی اول اینکه: بیش از آنکه با رمان مواجه باشیم با خاطره گویی طرف هستیم. 
2. از لابلای پارت های منتشر شده متوجه می شویم که دوست نویسنده ی مان, متن رمان اش را به صورت آنلاین در بخش ارسال متن اپلیکیشن اینستاگرام تایپ و ارسال می کند. یک جورهایی مثل پروسه ی "نان داغ-کباب داغ" هست, یا "از تولید-به مصرف". حتی یک جایی صراحتا شکوه می کند که دیگر خوابش گرفته و  نمی تواند به تایپ کردن ادامه دهد. برای همین نوشتن رمان را متوقف می کند تا بتواند لحاف را بالا بکشد و تن به خواب بسپارد. کافی هست اندکی در نوشتن رمان تجربه داشته باشید تا بفهمید که این مدل از نویسندگی چه عوارضی می تواند داشته باشد و چه نتایج بدی می تواند به بار بیاورد. به عنوان نمونه: 
  1. همه چیز فی البداهه پیش می رود. هیچ طرح اولیه ای وجود ندارد. برای همین بخش زیادی از رمان به خاطره گویی می گذرد. نویسنده هنوز خودش نمی داند دارد درباره چه چیزی حرف می زند؟ اصلا شخصیت اصلی اش را نمی شناسد. این که قرار است چه اتفاقی برایش بیافتد نمی داند؟ بنابراین مجبور هست مدام با خاطره گویی پیش برود تا ذهن و دستش گرم شود.
  2. اگر نویسنده در پارت 55 ام به این نتیجه برسد که باید یک شخصیت فرعی در رمان داشته باشد دیگر نمی تواند برگردد و از اول به ویرایش نوشته بپردازد و چندباره به خوانندگانش بگوید که رمان در فلان سطر و فلان پارت تغییر کرد. از اول بخوانید! یا اینکه یک حادثه را کم و زیاد بکند و یا ... عملا مجبور هست داستان را با همه محدودیتی که به خودمش تحمیل کرده پیش ببرد.
  3. شاید در سرویس آنلاین ما محدودیت تعداد کلمه باشد و مجبور باشیم داستان را در جایی که نباید قطع بکنیم.
  4. خواننده ای که برای اولین بار این "کتاب آنلاین" در حال تایپ ما را می بینید مجبور هست به سختی به دنبال صفحه اول رمان بگردد. همانطور که من مجبور شدم چند تا مقدمه و اطلاعیه و .. را بخوانم تا پارت اول را پیدا کنم.
  5. دنیای مجازی دنیای "کپی-پیست"های غیرقانونی هست. تصور بکنید که رمانی با شرایط فوق تا 100 پارت تایپ و منتشر شده است. یک نفر برای بهره برداری از رمان متن آن را به آسانی کپی-پیست می کند و در جای دیگری منتشر می کند. یا آن را به شکل کتاب در می آورد. نوشته ی نویسنده ی محترم اساسا به فنا می رود. حال نویسنده چه کاری می تواند بکند با کتابی که از نوشته های او به صورت ناقص یا ویرایش نشده منتشر شده است؟ هیچ.
بنابراین می بینید که برای دیده شدن رمانمان به هر قیمتی باید تن به چه محدودیتی هایی بدهیم که در نهایت باعث لطمه دیدن اثرمان خواهد شد.
همانطور که دیدید من وارد نقد فنی رمان نشدم و چیز زیادی درباره شخصیت پردازی, توصیفات, نثر, فضاسازی, طرح و ... ننوشتم. دغدغه ی من در این نوشته فرمت انتشار و شیوه ی نویسندگی آنلاین هست.
فضای مجازی صرفا یک امکان هست برای انتشار رمان ما. آن هم در شکل درست آن. نباید شهوت دیده شدن ما را وادار کند برای گرفتن چند لایک و کامنت, نوشته ی مان را بدون اینکه درباره اش فکر کرده باشیم مستقیم تایپ و منتشر کنیم. اول باید به اندازه کافی درباره اش فکر بکنیم. بعد آن را به دقت برای خودمان بنویسیم. کمی از نوشته ی مان فاصله بگیریم و بعد برگردیم و نوشته ی مان را چندباره بخوانیم و ویرایش بکنیم. وقتی به حد نهایت متن را صیقل دادیم و نقطه ی پایان را گذاشتیم آن وقت به فکر انتشار آن بیافتیم.
بخش پرسش و پاسخ
نظرات (4)
1396/05/02 ساعت 09:51 ق.ظ
سلام میشه در مورد ماه نوامبر (ماه رمان نویسی)و مسابقه ی که طی سی روز برگزار میشه توضیحی بدید
هر ساله برگزار میشه؟
شرکت برای همه ازاده؟
اصلا کجا برگزار میشه
پیشاپیش ممنوم
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
فکر کنم در این سایت بتوانید اطلاعات لازم را در این باره به دست بیاورید:

http://nanowrimo.org/

در بخش معرفی این سایت می توانید مطالعه نمایید.
1396/05/10 ساعت 07:44 ب.ظ
سلام می خوام رمان بنویسم میشه یه زره راهنمایی کنید که باید چه طوری نوشت واون های که رمان نوشتن در ارتباط باشم ممنون میشم
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
جواب به این سوال به اندازه چند کتاب می تواند باشد. اما پیشنهاد می کنم:
1_ کتاب های رمان خوب از نویسندگان بزرگ را مطالعه کنید.
2_ با حوصله چیزهایی را که یادگرفته اید در نوشتن به کار ببرید. مثلا ببینید نویسندگان بزرگ چگونه رمان شان را شروع می کنند. چگونه شخصیت شان را معرفی می کنند و چگونه به حوادث رمان می پردازند.
3_ نوشته را بعد از اتمام به افراد اهل فن و متخصص نشان بدهید تا نظر بدهند.
1396/05/13 ساعت 07:07 ب.ظ
سلام لطفا یه توضیحی درمورد چالش ماه دسامبر و نوشتن رمان تو سی روز بدید این چالش هرساله برگزار میشه ؟
اصلا چجوری برگزار میشه
امتیاز: 0 0
پاسخ:
برای گرفتن اطلاعات بیشتر و دقیقتر می توانید به سایت این تورنمنت در این آدرس http://nanowrimo.org/ مراجعه نمایید.
این مسابقه در ماه نوامبر (اگر اشتباه نکنم دهم آبان ماه) برگزار می شود. شرکت کنندگان در آن برای نوشتن یک رمان 50 هزار کلمه ای تا ساعت دوازده شب 30 ام نوامبر تلاش می کنند. سال اول این مسابقه در سال 1999 برگزار شده است و آخرین دوره ی آن هم که شانزدهمین دوره آن هست در سال 2016.
1396/05/24 ساعت 02:48 ق.ظ
سلام
من خیلی دوست دارم رمان بنویسم البته ی رمان خوب
کلا هم خیلی رمان و کتاب میخونم شاید بعضی هفته ها ۲-۳ تا کتاب بخونم
میخواستم ببینم از کجا باید شروع کنم یادگیری رمان نویسی رو؟
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام
خیلی خوب است که مطالعه می کنید. اما به شرط آنکه رمان های خوب و درجه یک بخوانید. خواندن رمان های اینترنتی که نوجوان ها و جوان ها می نویسند و عموما عاشقانه هست نمی تواند کمک چندانی بکند. از نویسندگان بزرگ بخوانید. با خواندن کتاب های آموزش داستان نویسی و رمان نویسی می توانید به درک درست تری از رمان نویسی برسید. مثلا کتاب های استاد میرصادقی یا براهنی و کتابهایی که محسن سلیمانی ترجمه کرده است. مثل کتاب فن داستان نویسی.
موفق باشید
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
تمامی حقوق مطالب سایت متعلق به گردانندگان آن هست
طراحی و اجرا: سایت ستاپ